Kategorie
Z

Zaleska-Stolzman Magdalena i Zofia Pierzchała. Rozmowa z Mariolą Wereszką (tekst)

Opis

Rozdział książki „Psychoterapia to jest moja partia polityczna”, autorstwa Marioli Wereszki. Książka została opublikowana w 2013 przez Wydawnictwo Różnica.

Fragment

Zofia Pierzchała: Moje pokolenie zaczęło pracę zawodową po 1980 roku. W środowisku psychologicznym ośrodków uniwersyteckich i oświatowych zaczęły się wtedy odważne dążenia do tego, aby pracę w placówkach oświatowych uznać za skuteczny rodzaj pomocy. Miałam szczęście korzystać z tego co swoją postawą, twórczością i poszukiwaniami stworzyli nieco starsi koledzy w, dziś już nieistniejącej, Wojewódzkiej Placówce Wychowawczo-Zawodowej przy ul. Dietla. Mam na myśli zespół terapeutów składający się z Jerzego Nałęcz-Nieniewskiego, Jacka Pierzchały i Marysi Różańskiej. To są trzy osoby, które wywarły mocny wpływ na przekierowanie mnie w stronę praktyki psychologicznej, w tamtym czasie bowiem byłam początkującym psychologiem o inklinacjach naukowych. Na początku lat 80-tych bardzo dużo działo się środowisku zawodowym psychologów. Pracowałam w Zakładzie Psychologii Wyższej Szkoły Pedagogicznej gdzie mieliśmy odwagę, ale też przyzwolenie, na prowadzenie weekendowych maratonów dla studentów. Na soboty i niedziele zamykaliśmy się z grupą i prowadziliśmy trening. Celem maratonów było poznawanie siebie i sięganie głębszych motywacji; uczenie się umiejętności interpersonalnych, bycia szczerym, bycia otwartym. W czasach Polski socjalistycznej takie postawy nie były popularne bo stanowiły zagrożenie społeczne. Jeśli ktoś był otwarty i odważnie głosił poglądy mógł narazić się na różne przykrości natury politycznej. Pomimo, że w tamtych czasach WSPe uważana była za placówkę “czerwoną” to jednak było w niej miejsce na bardzo odważne eksperymenty psychologiczne.

Odnośnik

https://gestalt.edu.pl/artykuly/rozmowa-z-magdalena-zaleska-stolzman-i-zofia-pierzchala/

Kategorie
Z

Żuk-Michałowska Natalia, Psychoterapia Gestalt w czasie pandemii koronawirusa – rozmowa (wideo)

Kategorie
Z

Zapart Agnieszka, Twórczość jako podstawa zmiany – praktyczny wymiar psychologii twórczości w psychoterapii Gestalt (wideo)

Kategorie
Z

Żuk-Michałowska Natalia, Obrączka i artykuł. Opis sesji (tekst)

Fragment

Z fenomenów transformujących relację terapeutyczną i relację klienta z samym sobą najbardziej fascynują i cieszą mnie te, które zdarzają się niezaplanowane. Jeśli chociaż jedna ze stron uważnie śledzi, co obie wnoszą do relacji, potencjał takich zdarzeń jest niebagatelny. Zanim przejdę do opisu sesji, pozwólcie, że opiszę kim jest klient1, co wnosił w ostatnim czasie do relacji oraz co ja wnosiłam.

Odnośnik

Artykuł znajduje się tutaj.

Kategorie
Z

Żuk-Michałowska Natalia, Przez dialog do odpowiedzialności. Związki psychoterapii Gestalt z myślą Martina Bubera i Martina Heideggra (tekst)

Fragment

Należy zastanowić się nad nieco odmiennym rozumieniem kontaktu i spotkania według Bubera i gestaltystów. Wedle filozofa spotkanie jest raczej wydarzeniem, przyjęciem określonej postawy, a nie procesem. W Gestalcie spotkanie jako wydarzenie to „kontakt końcowy/ finalny”, stanowiący fazę całego kontaktu. Kontakt finalny można zatem nazwać „momentem Ja-Ty” lub „spotkaniem Ja-Ty”, a cały proces – „relacją”. W kontakcie finalnym znika tło (To) na korzyść figury (Ty), która w pełni angażuje self. Paul Goodman twierdzi nawet, że w kontakcie zanikają niektóre funkcje self1 takie jak tworzenie granic, kierowanie, identyfikowanie, postępowanie według wcześniejszych nastawień, a cała energia zużywana najczęściej do podtrzymywania mechanizmów obronnych – używana jest do spontanicznego doświadczania Ty. Tak jak u Bubera, rzeczywistość staje się pełną realizacją self, które identyfikuje się z figurą (…) Ja jestem twarzą zwróconą ku Tobie i niezależnie od tego, jaka jest figura, nie istnieje już podział między tym, kto przezywa, a przeżyciem, między tym, kto uczestniczy w zdarzeniu a zdarzeniem. Aby kontakt zaistniał konieczne jest wycofanie i przed i po nim2, ale po nim uczestniczenie Ja pozostaje w nim – żyje w nim i mieszka. Jeżeli by chcieć opisać buberowskie „między” określeniami Gestaltu i porównać je do kontaktu granicznego, wówczas: jest to tworzenie pola przy obecności dwóch osób, między którymi dokonuje się określony rodzaj wzajemnego oddziaływania, i które tworzą dla siebie nawzajem pole i w ten sposób biorą udział w dynamicznym procesie. W przestrzeni spotkania powstaje określony Gestalt (Ja-Ty)3, gdy pacjent poczuje się na tyle bezpiecznie, że jest w stanie stworzyć własne, silne gestalty i w pełni zaangażować się w proces, a także pozwolić sobie na znalezienie się twarzą w twarz z drugą osobą.

Odnośnik

Artykuł znajduje się tutaj.

Kategorie
Z

Żuk-Michałowska Natalia, Kultura terapeutyczna (tekst)

Fragment

Psychoterapia stanowi fenomen kulturowy, a więc jest częścią różnorodnych przemian ideologicznych i społecznych. Kluczowa dla wykonywania zawodu pomocowego jest samoświadomość, w tym świadomość katalogu wartości, które w procesie psychoterapeutycznym promuje terapeuta,lub którewnosi do relacji terapeutycznejjako człowiek i profesjonalista. Łatwo zauważyć, gdy brak neutralności terapeuty powoduje widzenieklienta w sposób etykietujący (np. „X jest wariatem”) lub zawiera odniesienia religijne (np. gdy zachowanie klienta postrzega w kategoriach grzechu). W niniejszym artykule chcęzwrócić uwagę na te wartości, które uchodzą w środowisku terapeutów za „neutralne”, a które tworzą ideologiękultury terapeutycznej, która ma wiele punktów wspólnych z psychoterapiąper se. Mam tu na myśli takie wartości jak: zdrowie, dialogowość, optymizm, samowystarczalność, samorealizację (Jacyno 2007, s. 28). Być może te i inne wartości, które przedstawię w dalszej części tekstustanowią częściową odpowiedź na pytanie o aksjologiczne kierunki reinwencji, o której pisze Wojciech Burszta. Stanowią one nie tylko „drogowskazy aksjologiczne” dla klientów, ale mogą też staćsięnarzędziem władzy, a w patologicznym układzie –przemocy symbolicznej. Przyjrzę się kulturze terapeutycznej z perspektywy historycznej, a także umieszczęjejideologię w przestrzeni innych, pobliskich ideologii.

Odnośnik

Link do artykułu: http://nataliazuk.pl/wp-content/uploads/2015/03/Kultura-terapeutyczna-czyli-o-ideolgicznym-podglebiu-psychoterapii.pdf