Kategorie
S

Stasiewska Ewa, Eksperyment w psychoterapii (tekst)

STRESZCZENIE

Niektóre założenia na swój temat ograniczają naszą spontaniczność i kreatywność. Wiele utrwalonych nawyków i schematów postępowania, które kiedyś w dzieciństwie służyły przystosowaniu, obecnie utrudnia twórcze bycie „tu i teraz”. Jeśli na przykład trwamy w przekonaniu, że czegoś nie możemy zrobić lub coś musimy, tym samym unieruchamiamy się w danej postawie. Tego typu przekonania zostały kiedyś przyjęte a priori od ważnych osób lub też wynikają z jakiegoś wcześniej przeżytego trudnego emocjonalnie doświadczenia. Drogą do zmiany tych przekonań w psychoterapii Gestalt jest tworzenie warunków do przeżycia nowego – korektywnego doświadczenia. Umożliwia to m.in. eksperyment będący równocześnie drogą do aktywnego badania siebie (Linker, 1991). Ma on na celu podważenie nawykowych wzorów zachowań i zaproponowanie nowych możliwości (Sills, Fish, Lapworth, 1999). Jest to bardzo twórcza metoda. Właściwie każdy eksperyment jest inny. Jednak tym, co jest wspólne dla różnych eksperymentów, jest relacja między terapeutą a osobą uczestniczącą w eksperymencie i jakiś rodzaj aktywności. Powstaje pytanie, które elementy eksperymentu są najważniejsze z punktu widzenia osoby w nim uczestniczącej?

Celem niniejszego artykułu jest charakterystyka eksperymentu subiektywnie uznanego przez badanych za kluczowy, czyli taki, w którym wyraźnie doświadczyli czegoś nowego. To nowe doświadczenie może prowadzić do zmiany przekonań, myśli, nastawienia emocjonalnego, a także do zmiany funkcjonowania w życiu codziennym. Ważne będzie zwrócenie uwagi na elementy eksperymentu subiektywnie wskazywane przez badanych jako znaczące dla nich w tym eksperymencie.

Odnośnik

Artykuł dostępny jest tutaj.

Dodatkowe uwagi

Artykuł ukazał się w czasopiśmie Gestalt, 1,2 (2009, 2010), 33-43.

Kategorie
M

Mierkowski Piotr, Wprowadzenie do Tematyki Tożsamości Płci w podejściu terapii Gestalt – część pierwsza i druga (tekst)

Fragment

Szczególnie bolesnym przykładem takiego ścierania się nowych idei z utartymi sposobami postrzegania świata są wydarzenia jakie mają miejsce w obszarze różnorodności seksualnej i płciowej. Weźmy na przykład trwającą w Wielkiej Brytanii i innych krajach zachodnich debatę wokół ustawy o uznaniu płci (w ang. Gender Recognition Act) oraz przedłużającą się, często paskudną wręcz kłótnię, która przetoczyła się przez pierwsze strony gazet po tym, jak autorka powieści Harry Potter, JK Rowling, ostrzegła, że TRANS-aktywizm jest niebezpieczny dla kobiet cispłciowych (osób, które identyfikują się jako kobiety i zostały przypisane do płci żeńskiej przy urodzeniu).

Eksperyment 2
Czy dostrzegasz rozróżnienie, jakiego dokonała JK Rowling między kobietami cispłciowymi a kobietami trans? Kobiety trans to osoby, które identyfikują się jako kobiety, ale przy urodzeniu przypisano im płeć męską. W rzeczywistości JK Rowling mówiła, że kobiety trans nie są kobietami… Jestem więcej niż pewien, że masz swój własny pogląd na ten temat. Zauważ swoje uczucia i myśli na ten temat, i porozmawiaj o tym z innymi w parach. A teraz proszę podziel się swoim doświadczeniem z resztą grupy.

Dodatkowe informacje

Tłumaczenie seminarium “Wprowadzenie do Tematyki Tożsamości Płci w podejściu terapii Gestalt”, który w języku angielskim odbył się w ramach Letniej Intensywnej Szkoły Praktyki w Odeskim Instytucie Gestalt, 26 sierpnia 2020 r.

Odnośnik do części 1

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Gender_and_Gestalt.pdf

Odnośnik do części 2

bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Gender_and_Gestalt2.pdf

Powiązane:

Obrazek

Pape Moe Aka Mysterious Water, Paul Gauguin, 1893

Kategorie
B

Białkowski Karol, Eksperymentalny kontakt (tekst)

Fragment

Jedna z głównych idei gestaltowskiej pracy psychoterapeutycznej zakłada, że osoba reguluje samą siebie. To proces poszerzania świadomości samego siebie umożliwia większą integrację i decyzyjność, czyli branie odpowiedzialności za własne życie.

​Fenomenologiczna idea podejścia Gestalt zachęca psychoterapeutę do pogłębiania oczywistości. W pracy z drugą osobą skupiamy uwagę na rzeczach „oczywistych”, a często ukrytych przed świadomością klienta. Chodzi o to, by poprzez wgląd, rozumiany jako emocjonalne i percepcyjne doświadczanie rzeczywistości, a także coraz pełniejsze doświadczanie siebie w aktualnej rzeczywistości, prowadzić klienta do odkrycia „oczywistego”. Tego rodzaju wgląd daje poczucie pełni poprzez zintegrowanie wewnętrznych, dualnych i przeciwstawnych sił, rozterek, konfliktów. Samoświadomość jest procesem pełniejszego doświadczania siebie i ma na celu pełne branie odpowiedzialności za swoje życie.

Wyjątkową formą takiego wglądu jest eksperymentowanie. Eksperyment Gestalt jako interwencja psychoterapeutyczna proponowana klientowi ma nieograniczone formy. Poszerzanie świadomości w eksperymentowaniu nie jest efektem interpretacji, lecz następuje poprzez odkrywanie i przeżywanie siebie w trakcie eksperymentalnej twórczej pracy: zabawy, odgrywania ról, psychodramy, wizualizacji itp.

Odnośnik

Link do artykułu: https://www.karolbialkowski.pl/eksperymentartyku%C5%82

Data publikacji

2015

Kategorie
A

Appel-Opper Julianne, Relacyjne żyjące ciało do żyjącej cielesnej komunikacji (tekst)

Fragment

W artykule tym chcę się skoncentrować na roli, jaką odgrywa niewerbalna komunikacja pomiędzy dwoma żyjącymi ciałami w procesie psychoterapeutycznym. W opisie przypadku zademonstruję uzdrawiający potencjał takiej komunikacji. Przedstawię także teoretyczne podłoże mojego podejścia terapeutycznego.

Tłumaczenie

Ula Krasny

Strona Julianne:

https://thelivingbody.net

Odnośnik

Link do artykułu: https://thelivingbody.net/wp-content/uploads/2021/01/popr-Julianne-Appel-Opper2008-Relacyjne-zyjace-cialo-do-zyjacej-cielesnej-komunikacji.pdf

Data publikacji

2008

Kategorie
A

Appel-Opper Julianne, Psychoterapia relacyjnego żyjącego ciała: od fizycznych rezonansów do ucieleśnionych interwencji i eksperymentów (tekst)

Fragment

Wiele koncepcji psychoterapii zorientowanej na ciało koncentruje się na świadomości terapeuty dotyczącej doznań cielesnych klienta. Przedmiotem tego artykułu jest ważna rola rezonansów fizycznych terapeuty. W ciągłej komunikacji niewerbalnej terapeuta i klient
współtworzą ucieleśnione pole, w którym oboje odnoszą się do siebie i reagują na siebie. Przykłady z mojej pracy klinicznej pokazują sposób, w jaki takie rezonanse można przekształcić w ucieleśnione interwencje. Ta “komunikacja żyjącego ciała z żyjącym ciałem” może sięgać i uzyskiwać dostęp do niejawnej wiedzy relacyjnej, zasilając zarówno zdrowienie jak i zmianę.

Tłumaczenie

Ula Krasny

Strona Julianne:

https://thelivingbody.net

Odnośnik

Link do artykułu: https://thelivingbody.net/wp-content/uploads/2021/01/2012JAO-Psychoterapia-relacyjnego-zyjacego-ciala.pdf

Data publikacji

2012