Kategorie
R

Rejniak Katarzyna, Wybrane obszary metody Gestalt jako narzędzia poszerzania perspektywy w superwizji uzależnień (tekst)

Superwizja jest spotkaniem Ja–Ty w spawie Ty–On. Jest wsparciem dla pracy drugiego z trzecim z udziałem pierwszego czyli superwizora. Jest „tańcem”, w którym wsłuchujemy się w muzykę kontaktu terapeutycznego i wybieramy ruchy, które superwizant będzie ćwiczył ze swoim klientem. Jest wsparciem wspierającego z intencją rozwoju klienta. Jest więc złożonym procesem, sztuką ujmowania wielu uczestników z ich własną interpretacją tego, co wnoszą, tego, jak to rozumieją, jak mogą bądź chcą z tego skorzystać. Jest też sytuacją trójkąta, który tworzy ramę dla oparcia dwóch boków. Kontaktem bez kontaktu.

Odnośnik:

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/KasiaRejniak.pdf

Na obrazku: Marxism Will Give Health to the Sick, Frida Kahlo, 1954

Kategorie
V

Vázquez Bandín Carmen, Emocje, które krzyczą w ciele: psychosomatyczne fenomeny według terapii Gestalt (tekst)

W niniejszym artykule będziemy starali się wyjaśnić, w świetle teorii i praktyki terapii Gestalt, co to podejście ma do zaoferowania w odniesieniu do cierpienia psychosomatycznego.

Tłumaczenie:

Marta Szmania-Deierling, Ula Krasny

Redakcja/Korekta

Marta Rommel

Odnośnik:

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Carmen2.pdf

Na obrazku: Women, Carlos Orozco Romero, 1939

Kategorie
J

Jacobs Lynne, Etyka kontekstu i pola: Praktyka troski, inkluzji i otwartości na dialog (tekst)

Po wydarzeniach 11. września 2001 roku starałam się zrozumieć nienawiść i negację inności. Nie próbuję odgadnąć faktycznych myśli i uczuć osób, które porwały samoloty i zaplanowały całe zdarzenie, jednak efekty tych działań można z łatwością odczytać jako nienawistne, jako wrogą negację. Zainteresowałam się tym zjawiskiem nie po to, by lepiej zrozumieć porywaczy, ale ze względu na to, że wydarzenia tamtego dnia zaczęły wpływać na moją pracę z klientami. Niesmakiem napawa mnie świadomość, że zaczęłam nienawidzić i negować niektórych z moich pacjentów. 

Tłumaczenie:

Marta Szmania-Deierling

Korekta/Redakcja:

Ula Krasny

Odnośnik:

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Jacobs_kontekst.pdf

Na obrazku: fragment Dialogue, Max Pechstein, 1920

Kategorie
G

Gillespie John, Władza i pozycja: czy to czas, by powściągnąć fenomenologiczny imperializm Gestaltu na rzecz bardziej “pokornego wobec pola” obrazu self?

Celem tego krótkiego artykułu jest zaproponowanie takiej modyfikacji naszej koncepcji “self” w Gestalcie, aby położyć większy nacisk na nasze umiejscowienie w ramach większej całości lub konfiguracji ludzkości, a relatywnie mniej zajmować się fenomenologią osobistą. By posłużyć się przykładem: fenomen rasizmu, często wskazuje na to, co nie mieści się w świadomości osób zajmujących uprzywilejowane, białe pozycje. Tak więc w badaniu rasizmu – jak również wszystkich form uprzywilejowania – sugeruję, abyśmy położyli większy nacisk na to, gdzie dana osoba jest umiejscowiona w danym polu, a stosunkowo mniejszy na to, co może być bezpośrednio fenomenologicznie dostępne. Proponuję skupić się na sytuowaniu w ramach pojęcia “self” rozumianym jako “self wynikające-z-pola”. Mam przez to na myśli self, które jest częścią większej całości i które zawsze pozostaje w kontakcie z tymi większymi całościami. Postuluję “poszerzenie soczewki” – od “self”, które powstaje poprzez kontakt z tym, co jest mu bliskie lub przyległe (granica kontaktu organizm-środowisko wyrazista w PHG), do “self” istniejącego również w relacji do “wszystkich innych rzeczy i istot”, w tym tych, z którymi może nie być “pozornie bezpośredniego” kontaktu. Moja propozycja dostosowuje “self” do rozumienia “ekologicznego”, które uznaje ostateczną nierozerwalność naszego związku ze wspierającą nas planetą Ziemią. Uświadamia pilność potrzeby gatunku ludzkiego, aby rozwijać nasze “selfy” w łączności  ze wszystkim, co jest częścią tej globalnej całości, ORAZ w przyspieszonym tempie, jeśli mamy to zrobić na czas, aby dać naszemu gatunkowi szansę na przetrwanie.

ŹRÓDŁO:

New Gestalt Voices, Edition 7 | January 21, s. 58-65

http://newgestaltvoices.org/wp-content/uploads/2021/02/New-Gestalt-Voices-Edition-7-.pdf

TŁUMACZENIE:

Ula Krasny

REDAKCJA/KOREKTA:

Anna Natasza Górecka

ODNOŚNIK:

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/John_Gillespie.pdf

Na obrazku: Jammie Holmes, Black People in Front of White House, 2019

Kategorie
M

Mierkowski Piotr, Jak zadbać o siebie w tak przerażającej i tragicznej sytuacji, aby móc kontynuować pomaganie innym i nie zwariować (tekst)

Ponieważ coraz więcej moich klientów, kolegów, superwizantów i studentów wyraża swoją rozpacz i strach w obecnych niezwykle wymagających czasach, gdy tylko zaczęliśmy wychodzić z pandemii a zarazem mamy do czynienia z inwazją na Ukrainę i rosnącą perspektywą wojny w Europie, pomyślałem o przypomnieniu, że w takich czasach dbałość o siebie nie jest wcale egoistyczna, lecz niezbędna. Oto kilka starych i dobrze znanych wskazówek, jak można troszczyć się o nasze zdrowie psychiczne, abyśmy mogli nadal wspierać naszych klientów, bliskich czy uchodźców z Ukrainy, aby oni też mogli zadbać o swoje zdrowie psychiczne, nawet w tak ciężkiej sytuacji jak teraz.

Odnośnik:

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/How-self-care-po-polsku.pdf

Na obrazku fragment Khvylya Olha Pilyuhina

Kategorie
F

Fernandez Claudia & Rubio Eduardo, Eros jako ruch ku Drugiemu (tekst)

Cierpienie i ból to głębokie ludzkie doświadczenia, które wymagają naszej uwagi; mogą one być przekształcone w coś nowego podczas psychoterapii. Ten artykuł odwołuje się do znanego mitu Platona opisującego Erosa jako ruch duszy w kierunku Dobra i Piękna (Uczta, 206e-207a); odniesiemy ten mit do kluczowego gestaltowskiego konceptu self jako procesu współtworzonego (ruchu ku) na granicy kontaktu (Perls, Hefferline & Goodman, 1980). Eros (opisany w Uczcie) odziedziczył biedę i “brak” po swojej matce (Penia) ale również  siłę, pragnienie i bogactwo po swoim ojcu (Poros). Eros jest jednocześnie bogaty i biedny, a ta dwoistość pozwala mu poruszać się od jego potrzeby (brak) ku dobru i pięknu (bogactwo). 

Źródło:

NEW GESTALT VOICES, Ed. 4, January 2019, s. 26-32

Tłumaczenie:

Justyna Flynn

Redakcja/Korekta:

Marta Szmania-Deierling

Odnośnik:

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/EROS-jako-ruch-ku-Drugiemu.pdf

Na obrazku: The song of love, Rene Magritte, 1948

Kategorie
V

Vázquez Bandín Carmen, W stronę rozumienia oporu w terapii Gestalt (tekst)

Moje bezpośrednie zainteresowanie “oporem” wynika z tego, że przetłumaczyłam książkę Richarda Kitzlera (2008) Eccentric Genius. Dokonując przeglądu teoretycznych podstaw naszej podstawowej teorii, Kitzler często, choć przelotnie, odwołuje się do pojęcia “oporu” i jego tła. Zaintrygowana, postanowiłam kontynuować poszukiwanie odpowiedzi na niektóre z pytań i niewiadomych, które nasunęły mi się podczas tłumaczenia wybranych akapitów pracy Kitzlera. I, jak to często bywa, podczas lektury innych książek na temat teorii i praktyki Gestalt, które oferowały dodatkowe informacje dla moich dociekań, znalazłam wiele odniesień do oporu oraz do kontaktowania się i konstruowania “indywidualnej rzeczywistości” przez pole organizm/środowisko. Niniejszy artykuł jest “primeraaproximación”, wstępną refleksją nad możliwymi odpowiedziami na pytania, które pojawiły się, gdy zagłębiałam się i rozwijałam sugestie Kitzlera (podawane przez niego mimochodem). Mam nadzieję, że moje poszukiwania przyczynią się do pełniejszego i bardziej użytecznego sformułowania tego, jak rozumiemy i stosujemy pojęcie “oporu” w terapii Gestalt.

Tłumaczenie:

Ula Krasny

Redakcja/Korekta:

Marta Rommel

Źródło:

Gestalt Review, 21(3):242-258, 2017

Odnośnik:

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/W_strone_rozumienia_oporu.pdf

Na obrazku: We Shall Not Go to Market Today, Paul Gauguin, 1892

Kategorie
P

Parlett Malcolm, Jednolite pole w praktyce (tekst)

W artykule podjęto refleksję nad “jednolitym polem” jako koncepcją leżącą u podstaw teorii i praktyki Gestalt. Perspektywa pola przeciwstawiona jest dualistycznemu spojrzeniu, które oddziela jednostki od ludzkich systemów. Zamiast tego, jednostki mogą być postrzegane jako te, które ucieleśniają systemy i zarówno są pod ich wpływem, jak i na nie wpływają. Omówiono tu implikacje dla praktyki, dla idei rozwoju dorosłych oraz dla radzenia sobie z kwestiami politycznymi i społecznymi. Artykuł kończy się podkreśleniem społeczno-politycznych priorytetów twórców podejścia Gestalt.

Tłumaczenie:

Ula Krasny

Redakcja/Korekta:

Daina Kolbuszewska

Źródło:

Gestalt Review , l(l):16-33, 1997

Odnośnik:

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Jednolite_pole_w_praktyce_calosc.pdf

Na obrazku: I and the Village, Marc Chagall, 1911

Kategorie
J

Jawor Marek, Fenomenologiczny paradygmat psychoterapii Gestalt (tekst)

Eksplikując wpływy fenomenologii na kształt psychoterapii Gestalt, należy najpierw zaprezentować podstawowe idee nurtu filozoficznego, którego założycielem był Edmund Husserl, następnie omówić główne idee psychoterapii Gestalt, by finalnie, zestawiając te dwie perspektywy badawcze, móc ukazać siłę oddziaływań fenomenologii na terapię Gestalt.

Odnośnik: https://pressto.amu.edu.pl/index.php/fc/article/view/30559/26994

Na obrazku: Embroidering the Earth’s mantle, Remedios Varo, 1961

Kategorie
S

Skorupka Alfred, Wybrane aspekty filozoficzne psychoterapii Gestalt (tekst)

W artykule zostały przedstawione główne założenia psychoterapii Gestalt, a następnie porównano je z filozofią – z buddyzmem zen i recentywizmem. Autor rozważa podobieństwa, ale też pewne różnice między tą koncepcją psychologiczną a filozofią. W konkluzjach wskazano, że filozofia i psychologia powinny nawzajem czerpać ze swych dokonań, lecz nie w celu tworzenia eklektycznych teorii

Odnośnik:

http://31.186.81.235:8080/api/files/view/1626646.pdf