Kategorie
M

Mierkowski Piotr – Laura Perls, szkic biograficzny (tekst)

Na swoich warsztatach cytowała Fausta Goethego, w nauczaniu odwoływała się do powieści Manna Der Zauberberg; gdy przychodzili jej studenci, grała Schuberta na swoim fortepianie marki Bechstein.
Namawiała swoich pacjentów, żeby śpiewali do niej zamiast mówili, pokazywała im, jak się poruszać, jakby byli współczesnymi mistrzami tańca, prosiła ich, żeby zadomowili się w swoich ciałach i wzięli odpowiedzialność za swoje istnienie.
Była żoną, matką i babcią.
I była innowatorką terapii Gestalt, współzałożycielką pierwszego instytutu, który prowadziła przez prawie 40 lat.
W Laurze Perls pilna potrzeba egzystencjalnego zaangażowania łączyła się z pełną wdzięku estetyką. Nauczała terapii Gestalt jako psychoterapii «egzystencjalnej, doświadczalnej i eksperymentalnej».
Ona sama w pełni żyła tymi słowami.
Wśród fundamentalnych wartości wyznawanych przez Laurę Perls była konieczność unikania przez nas utrwalonych gestalten. Przypomnijmy więc jak Laura zwracała się do zgromadzonej publiczności, być może takiej jak ta dzisiejsza, i jak często zaniżała ich oczekiwania, pytając swoim niewielkim głosem: «Czego ode mnie oczekujecie? Czego ode mnie chcecie?» Tak, oczywiście, był to jej sposób na skromne negocjowanie własnego lęku. Ale była to także pierwsza lekcja Laury – «nie idealizuj mnie. Nie rób ze mnie jakiegoś utrwalonego gestaltu».” (Bloom, 2015)

Strona WWW Autora

https://www.gestalttherapist.co.uk/

Odnośnik

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/biografiaLaura.pdf

Na obrazku: Egon Schiele, Die Familie, 1918

Kategorie
K

Krasny Ula, Laura Perls. Wsparcie i kontakt (tekst)

Jako terapeuci Gestalt możemy korzystać z wielu map do orientowania się i przybliżania tego, co napotykamy w trakcie wspólnej podróży z osobą w terapii. Mapa wsparcia i kontaktu była ulubioną mapą Laury Perls (Parlett M., 1991). Tej mapy dotyczy artykuł.

Mapa wsparcia/kontaktu to także jedna z moich ulubionych map. Znajduję w niej pełną wyrozumiałości, użyteczną perspektywę, która wspiera mnie w pracy z trwałymi tematami relacyjnymi moich klientów i własnymi. Nasza kultura jest kulturą ocen. Te oceny stają się pierwszym kontekstem, w którym osoba nadaje znaczenia własnym zachowaniom. Wielu naszych klientów przynosi znaczenia tkane wstydem. To znaczenia ze świata, gdzie jest “zdrowe” i “zaburzone”, “właściwe” i “zepsute”, “normalne” i “dziwne”, a czasem “normalne” i “okropne”, “wstrętne”, “ohydne” itd. Klienci wzrastający w kulturze ocen przychodzą do gabinetów terapeutycznych z brzemieniem utrwalonych przekonań na swój temat: jestem toksyczna, nienormalna, należy mnie zabić, coś jest ze mną nie tak… Perspektywa wsparcia/kontaktu wspiera w odnajdywaniu odmiennych – przydatnych – znaczeń. Dzięki temu, że klienci i terapeuci mogą zobaczyć różne, także “trudne”, zachowania jako bieżące metody wsparcia, wartościowanie w kategorii “dobre/złe” staje się zbędne. Uwaga kieruje się na wsparcie, z którego osoba korzysta oraz wsparcie z którego mogłaby skorzystać. To dotyczy wszystkiego, włączając w to interakcje pomiędzy terapeutą i klientem. “Każdy opór jest pierwotnie nabywany jako wspomaganie czegoś” – wyjaśnia Laura Perls w rozmowie w Danielem Rosenblattem (Perls L., 1992, s. 9). “Opór” jest sposobem w jaki osoba wspiera alternatywną potrzebę. Klient nie “oporuje”, klient się wspiera.

Perspektywa wsparcia/kontaktu pozwala wykonać kreatywny krok ku przyszłości, bo prowadzi ku pytaniu “jakie wsparcie jest potrzebne?”. Ukierunkowuje na rozwój, który – jak mówi Laura – możliwy jest tylko w takim stopniu, w jakim w całej sytuacji dostępne jest odpowiednie dla niego wsparcie (s. 154).

Dla Laury Perls perspektywa wsparcia/kontaktu prowadzi przede wszystkim do pracy z ciałem, czyli tym niewidocznym tłem, dzięki któremu jakikolwiek kontakt jest możliwy.

W niniejszym tekście, korzystając z zachowanych artykułów i notatek Laury Perls (opublikowanych głównie w książce “Living at the Boundary”) przywołuję podstawowe pojęcia związane z funkcjami wsparcia i kontaktu, analizuję ich znaczenie na przykładach, następnie opisuję pracę (z i nad) wsparciem podążając za artykułami i notatkami Laury i dzielę się własnymi spostrzeżeniami starając się unikać nadmiernego filozofowania. Na końcu artykułu przywołuję dwa obszerne przykłady pracy Laury Perls pochodzące z jej tekstu: “Two Instances of Gestalt Therapy”.

Odnośnik

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Krasny_Laura_Perls_ Wsparcie_i_kontakt.pdf

Na obrazku: Lion Eating Its Tamer, Dana Schutz, 2015

Kategorie
P

Paruzel-Czachura Mariola, Psychoterapia Gestalt i jej ontologiczne źródła (tekst)

Fragment

Jak stwierdza Latner, „terapia Gestalt zaczyna się od natury” [Latner 1986, 10], tę zaś Perls ujmował z perspektywy holistycznej, całościowej. Perls stał także raczej po stronie subiektywizmu i empirycyzmu. Subiektywizm przejawiał się w rozpoczęciu pracy nad świadomością, skierowaniu się do wnętrza jednostki. Poglądy Fritza na naturę świata były powiązane z rolą świadomości. Pisał on, że sama „rzeczywistość jest niczym innym tylko sumą wszelkiej świadomości” [Perls 2002, 38]. Uważał również, że przede wszystkim dzięki zmysłom mamy możliwość poznania tego, co nas otacza. Fritz czerpał inspiracje z myśli Smutsa, twórcy Holism and Evolution [1926]. Redukcjonizm głosi, że całość może być sprowadzona do jej fundamentalnych części. Holizm sprzeciwia się temu stanowisku. Samą ideę przewagi całości nad sumą części można odnaleźć już w Metafizyce Arystotelesa czy hellenistycznej szkole stoików, gdzie „pierwsze praktyczne ćwiczenie fizyki będzie polegało na uznaniu się za część Całości” [Hadot 2000, 181]. Jak wyjaśnia Żłobicki [2008], holizm u Smutsa opierał się na trzech założeniach. Filozof uważał, że w doświadczaniu świata uczestniczą wszystkie zmysły. Doświadczenie to ma zawsze charakter całościowy, jest to wyraz porządku świata. Według Żłobickiego, dobrze oddaje istotę holizmu gestaltowska metafora róży. Żaden z elementów kwiatu, ani kolce, ani płatki, nie oddadzą tego, czym jest róża jako całość. Dopiero holistyczne doświadczenie róży pozwoli nam dostrzec jej piękno i wyjątkowość.

Odnośnik

Link do artykułu: https://www.researchgate.net/publication/264156566_Psychoterapia_Gestalt_i_jej_ontologiczne_zrodla