Kategorie
F

Francesetti Gianni, Roubal Jan, Teoria pola we współczesnej terapii Gestalt, część 1: Modulowanie obecności terapeuty w praktyce klinicznej (tekst)

Niniejszy artykuł jest pierwszym z dwóch tekstów mających na celu zbadanie implikacji teorii pola we współczesnej terapii Gestalt. Przedstawiamy tu definicję teorii pola, na której się opieramy; w szczególności definiujemy pole fenomenalne, pole fenomenologiczne i pole psychopatologiczne. Następnie badamy implikacje tych rozróżnień w psychopatologii i praktyce klinicznej. Opisujemy wytyczne do zastosowania teorii pola w praktyce terapeutów, aby modulować sposób ich obecności na sesji w celu wspierania procesu zmiany. Kończymy ilustrującym przykładem klinicznym. Teoria, którą przedstawiamy w tym artykule jest sposobem na zajęcie się, z perspektywy terapii Gestalt, relacyjnymi zjawiskami, które psychoanaliza nazwała “przeniesieniem i przeciwprzeniesieniem”. Nasze rozumienie opiera się jednak na innej epistemologii, radykalnie relacyjnej i opartej na teorii pola, która traktuje self i Drugiego jako nieprzerwane, niekończące się i stale wyłaniające się procesy.

Tłumaczenie

Ula Krasny

Źródło

Artykuł ukazał się w Gestalt Review, Vol. 24, No. 2, 2020.

Odnośnik

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Teoria_pola3.pdf

Na obrazku Carlos Orozco Romero, Sueño

Śledź Bibliotekę na Facebooku, bo jest fajna:

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie biblio.png
Kategorie
J

Jacobs Lynne, Nadzieje, lęki i trwałe tematy relacyjne (tekst)

Fragment

Od lat terapeuci Gestalt z trudem próbują przenosić wglądy nurtu psychoanalitycznego dotyczące przeniesienia do praktyki terapii Gestalt. Czynią to, ponieważ psychoanalityczne opracowania tego zagadnienia często przynoszą cenne dla terapii wglądy dotyczące procesów relacyjnych, szczególnie pojawiających się przez dłuższy czas.

Jednocześnie, terapeuci również uświadamiają sobie różne ograniczenia i historyczne naleciałości związane z tą koncepcją. Z jednej strony terapeuci Gestalt cenią spontaniczność i świeżość. Skupiamy się na bezpośrednim kontaktowaniu w tu-i-teraz między terapeutą a klientem. Z drugiej strony przekonujemy się, że trzeba ciężko walczyć o świeżość i spontaniczność i że utrzymujące się, powtarzalne sposoby angażowania się w kontakt między nami a klientem często narzucają przygniatające ograniczenia zakresu i swobody kontaktowania, które jest możliwe w relacji terapeutycznej (i w życiu naszego klienta). Widzimy, że nie możemy po prostu pominąć tych utrzymujących się i powtarzalnych sposobów wchodzenia w kontakt. Jak zauważyłam powyżej, praca z tymi właśnie sposobami angażowania się, tymi procesami kontaktowania jest sednem psychoterapii. Pracując w tym trudnym obszarze, z czasem opracowałam praktyczne podejście i wspierający je zestaw pojąć wokół koncepcji, którą nazwałam Trwałe Tematy Relacyjne (TTR). Większa część niniejszego artykułu będzie poświęcona przedstawieniu klinicznych zastosowań TTRów. Rozwinęłam dużą część mojej pracy czerpiąc z wglądów niektórych współczesnych psychoanalityków, którzy piszą o przeniesieniu w sposób bliższy terapii Gestalt niż tradycyjnej psychoanalizie.

Wiemy, że nasi poprzednicy, pierwsi psychoanalitycy, mieli coś do powiedzenia na temat tych powtarzających się i uporczywych sposobów wchodzenia w kontakt. Ale wiemy też, że problematyczna jest zwykła próba przejęcia tych psychoanalitycznych koncepcji przeniesienia i przeciwprzeniesienia i wykorzystania ich w innym epistemologicznym, filozoficznym i klinicznym systemie terapii Gestalt.

Odnośnik

Artykuł dostępny jest tutaj: https://gestalt.edu.pl/artykuly/trwale-tematy-relacyjne/

Kategorie
K

Kincel Adam, Psychoterapeuta mówiący o sobie – zagadnienia odkrywania się w gabinecie (tekst)

Fragment

Aby przedstawić różne rodzaje odkrywania klientom procesu terapeuty, chciałbym pokazać trzy możliwości rozpoczęcia tego artykułu. Proszę, zwróć uwagę na swoje odczucia, kiedy czytasz każdy z tych opisów.

  1. Poniższy artykuł o ujawnianiu osobistego procesu terapeuty został opracowany w oparciu o współczesną teorię psychoterapii relacyjnej oraz syntezę wybranej literatury z tego tematu z różnych modalności terapeutycznych takich jak: psychoanaliza, terapia kognitywno-behawioralna, terapia zorientowana na osobę i Gestalt. Teoria będzie ilustrowana przykładami z mojej pracy z klientami oraz szkoleń z psychoterapii.
  2. Temat komunikowania tzw. swoich procesów klientom inspirował mnie od dawna. Pisząc ten artykuł czułem zarówno obawę przed tym, jak zostanę odebrany przez bardziej tradycyjnie pracujących terapeutów, którzy rzadko ujawniają swoje procesy, jak i ekscytację związaną z tym, że przedstawiam teorię i praktykę, którą uważam za ważną w budowaniu relacji terapeutycznej.
  3. W moim rodzinnym domu nie mówiło się dużo o uczuciach i osobistych przeżyciach. Pamiętam, że chciałem rozumieć moich rodziców, pytałem ich o poprzednich partnerów, o ich dom rodzinny, decyzje, które za mnie podejmowali. To, co otrzymywałem, to często odpowiedzi intelektualne, a o wiele rzadziej ich wzruszenie, bezbronność, obecność. Podobnie w różnych psychoterapiach, które podejmowałem jako klient chciałem spotkać terapeutę, który nie tylko będzie obecny takim, jakim jest, ale również będzie mi o tym, z czym jest komunikował; chciałem poczuć, że ja jako osoba oddziałuję na jego/ jej życie. Oczywiście nie oczekiwałem, że moje oddziaływanie na życie terapeuty będzie równe temu, jak ona/on będzie oddziaływał/-a na moje, ale też, że moje istnienie jest ważne.

Jakie były Twoje doświadczenia, gdy czytałeś/-aś każdy ze wstępów? Czy do któregoś było ci bliżej, a może poczułaś/-eś wobec niektórych antypatię, irytację, lęk? Gdybyśmy mieli wymieniać style pisania artykułów akademickich, to byłoby tu więcej przykładów, ale na potrzeby artykułu o ujawnianiu procesów w świadomości terapeuty, chciałbym wyszczególnić te trzy główne.

Odnośnik

Artykuł znajduje się tutaj.

Data publikacji

2017 (Fenomen psychoterapii)