Skuteczna komunikacja niewerbalna w relacji terapeutycznej zależy od zdolności obu stron do osiągania wzajemnego porozumienia, dzielenia kontroli nad przebiegiem poszczególnych sesji, a także emocjonalnego otwarcia się na drugą osobę, reagowania na nią w empatyczny sposób oraz udzielania sobie niezbędnych informacji. Takiemu komunikowaniu sprzyja kierowanie twarzy wprost na pacjenta, utrzymywanie z nim umiarkowanego, niezbyt intensywnego kontaktu wzrokowego, unikanie krzyżowania rąk i nóg oraz odzwierciedlanie postawą ciała sposobu siedzenia pacjenta (zgodność posturalna). Fakt, że terapeuci potrafiący skutecznie porozumiewać się z pacjentami nie splatają rąk i nóg, może wskazywać, że są oni bardziej otwarci i przejawiają więcej zainteresowania i troski o pacjenta. Z kolei terapeuci, którzy mają pewne problemy z nawiązywaniem bezpośredniego kontaktu z pacjentami, często krzyżują ręce, zakładają nogę na nogę, unikają wymiany spojrzeń albo utrzymują zbyt intensywny kontakt wzrokowy, siedzą pochyleni do tyłu, odwracają głowę, rzadko gestykulują i są statyczni posturalnie. Główną przyczyną, z jakiej terapeuci demonstrujący takie zachowania niewerbalne są odbierani jako osoby nieumiejące nawiązywać kontaktu z pacjentem, bywa to, że wiele tego typu niewerbalizmów utożsamianych jest z okazywaniem dominacji bądź wysokiego statusu (Harrigan, Oxman, Rosenthal, 1985).
Źródło:
Gestalt: kwartalnik Polskiego Stowarzyszenia Psychologów Praktyków, 1, 2/2010 (71, 72)
Dodatkowe informacje:
Artykuł został udostępniony dzięki uprzejmości Gestalt Instytutu w Zabierzowie k/Krakowa; www.instytutgestalt.pl
Odnośnik:
Audiobooki
Audiobooki czyta:
Michał Węgrzyn
Obraz:
The Organization ofThe Agrarian Movement, Diego Rivera, 1926
Śledź Bibliotekę na Facebooku, bo jest fajna:
