Trauma i uzależnienie przeplatają się w złożony sposób, zasadniczo zmieniając to, jak jednostki postrzegają siebie, swoje relacje i świat. Uzależnienie jest długotrwałym skutkiem kreatywnych dostosowań do bolesnych okoliczności życiowych, które zapewniają ulgę poprzez znieczulenie emocjonalnego bólu lub odcięcie jednostki od nieznośnych doświadczeń. Chociaż adaptacje te początkowo służą jako niezbędne mechanizmy radzenia sobie w środowisku pozbawionym bezpieczeństwa, przynależności i wsparcia emocjonalnego, trwałe wyleczenie wymaga czegoś więcej niż tylko radzenia sobie z objawami. Wymaga zaangażowania relacyjnego, ucieleśnionej świadomości i współczującej integracji przeszłych doświadczeń w nieustannie zmieniającym się środowisku relacji i otoczenia.
Teoria pola Gestalt pozwala zrozumieć te wyzwania. Przedstawia ona holistyczną, zorientowaną na proces perspektywę, która uznaje traumę i uzależnienie za zjawiska kształtowane przez całą sieć ludzkich doświadczeń, od intymnych relacji po szersze systemy społeczne. Zamiast postrzegać te wyzwania jako odizolowane porażki osobiste, podejście to bada złożoną wzajemną grę dynamiki interpersonalnej, wpływów kulturowych i czynników środowiskowych.
Osoba prowadząca: Rafael Cortina