Kategorie
K

Koveu Despina, Tęsknota za kontaktem (tekst)

Z Despiną Koveu rozmawiają przedstawicielki Łódzkiego Centrum Gestalt.

ŁCG: Co to jest kontakt gestaltowski i czym różni się od kontaktu potocznie rozumianego?
D.K.: Powiedziałabym, że kontakt codzienny jest często kontaktem sztucznym. Taki ogólny społeczny kontakt. Nie umniejszając wartości tego kontaktu, kontakt gestaltowski jest – po pierwsze – świadomy. Przez „świadomy” rozumiem, że osoba jest świadoma sama siebie, ze swoimi uczuciami, myślami i z ciałem i spotyka drugą osobę w dokładnie tak samo świadomie, z jej myślami, uczuciami i ciałem. Z odczuciami z ciała. I jednocześnie kontakt gestaltowski ma również świadomość sytuacji. W Gestalcie bardzo ważne jest, żeby sytuacja też była obecna. Na przykład w tym momencie, nasza obecna sytuacja, my tutaj, z naszym zadaniem, to pomieszczenie, budynek, to miasto, ten kraj i oczywiście ten moment.

Źródło

https://drive.google.com/file/d/1026DQ-2xsHMQUpw0KYQC4iJzPv5vsTNW/view

Na obrazku: Landscape of Martinique, Charles Laval, 1887

Kategorie
K

Krasny Ula, Laura Perls. Wsparcie i kontakt (tekst)

Jako terapeuci Gestalt możemy korzystać z wielu map do orientowania się i przybliżania tego, co napotykamy w trakcie wspólnej podróży z osobą w terapii. Mapa wsparcia i kontaktu była ulubioną mapą Laury Perls (Parlett M., 1991). Tej mapy dotyczy artykuł.

Mapa wsparcia/kontaktu to także jedna z moich ulubionych map. Znajduję w niej pełną wyrozumiałości, użyteczną perspektywę, która wspiera mnie w pracy z trwałymi tematami relacyjnymi moich klientów i własnymi. Nasza kultura jest kulturą ocen. Te oceny stają się pierwszym kontekstem, w którym osoba nadaje znaczenia własnym zachowaniom. Wielu naszych klientów przynosi znaczenia tkane wstydem. To znaczenia ze świata, gdzie jest “zdrowe” i “zaburzone”, “właściwe” i “zepsute”, “normalne” i “dziwne”, a czasem “normalne” i “okropne”, “wstrętne”, “ohydne” itd. Klienci wzrastający w kulturze ocen przychodzą do gabinetów terapeutycznych z brzemieniem utrwalonych przekonań na swój temat: jestem toksyczna, nienormalna, należy mnie zabić, coś jest ze mną nie tak… Perspektywa wsparcia/kontaktu wspiera w odnajdywaniu odmiennych – przydatnych – znaczeń. Dzięki temu, że klienci i terapeuci mogą zobaczyć różne, także “trudne”, zachowania jako bieżące metody wsparcia, wartościowanie w kategorii “dobre/złe” staje się zbędne. Uwaga kieruje się na wsparcie, z którego osoba korzysta oraz wsparcie z którego mogłaby skorzystać. To dotyczy wszystkiego, włączając w to interakcje pomiędzy terapeutą i klientem. “Każdy opór jest pierwotnie nabywany jako wspomaganie czegoś” – wyjaśnia Laura Perls w rozmowie w Danielem Rosenblattem (Perls L., 1992, s. 9). “Opór” jest sposobem w jaki osoba wspiera alternatywną potrzebę. Klient nie “oporuje”, klient się wspiera.

Perspektywa wsparcia/kontaktu pozwala wykonać kreatywny krok ku przyszłości, bo prowadzi ku pytaniu “jakie wsparcie jest potrzebne?”. Ukierunkowuje na rozwój, który – jak mówi Laura – możliwy jest tylko w takim stopniu, w jakim w całej sytuacji dostępne jest odpowiednie dla niego wsparcie (s. 154).

Dla Laury Perls perspektywa wsparcia/kontaktu prowadzi przede wszystkim do pracy z ciałem, czyli tym niewidocznym tłem, dzięki któremu jakikolwiek kontakt jest możliwy.

W niniejszym tekście, korzystając z zachowanych artykułów i notatek Laury Perls (opublikowanych głównie w książce “Living at the Boundary”) przywołuję podstawowe pojęcia związane z funkcjami wsparcia i kontaktu, analizuję ich znaczenie na przykładach, następnie opisuję pracę (z i nad) wsparciem podążając za artykułami i notatkami Laury i dzielę się własnymi spostrzeżeniami starając się unikać nadmiernego filozofowania. Na końcu artykułu przywołuję dwa obszerne przykłady pracy Laury Perls pochodzące z jej tekstu: “Two Instances of Gestalt Therapy”.

Odnośnik

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Krasny_Laura_Perls_ Wsparcie_i_kontakt.pdf

Na obrazku: Lion Eating Its Tamer, Dana Schutz, 2015