Kategorie
M

Meulmeester Frans, Co się do licha ze mną dzieje?! Gestaltowskie podejście do psychopatologii (tekst)

Artykuł przetłumaczony przez Łódzkie Centrum Gestalt

W tym artykule pragniemy podzielić się naszym entuzjazmem dla podejścia Gestalt w psychoterapii, a w szczególności naszego doświadczenia w pracy z klientami z psychopatologią z perspektywy gestaltowskiej.

Tradycyjny stosunek do psychopatologii opiera się na założeniu, że patologia przynależy jedynie do klienta lub jego systemu. Dostrzega się wyraźną granicę między tym, kto jest zdrowy, oczywiście terapeuta, a tym, kto jest “chory”, oczywiście klient. Większość terapeutów lubi tę granicę i lubi postrzegać siebie jako tego, który jest zdrowy w relacji, co oczywiście oznacza, że ten drugi, klient, musi być tym “chorym”. Z tej perspektywy logiczne jest, że terapeuta stara się być obiektywnym profesjonalistą, który utrzymuje dystans, aby nie dopuścić do zbyt dużego zaangażowania się w relacje z klientem. Będzie więc starał się radzić sobie z emocjami, które odczuje podczas sesji w taki sposób, aby nie przeszkadzały one w procesie klienta. Emocje te są najczęściej postrzegane jako ewentualne przeciwprzeniesienie, którym należy się zająć poza gabinetem, np. podczas superwizji. Najczęściej postrzegane są jako niedokładne, nieefektywne oraz jako przeszkoda w bieżącym kontakcie z klientem.

Gestaltowskie podejście do psychopatologii jest odmienne od tradycyjnych podejść, a w konsekwencji tego, znacznie się od nich różni. Choć to klient przychodzi ze swoją osobistą psychopatologią, nie należy ona wyłącznie do niego; jest częścią relacyjnego pola klienta i jego środowiska, a co za tym idzie, jest również częścią relacyjnego pola klienta i jego psychoterapeuty. Innymi słowy, psychopatologia nie jest tu postrzegana jako należąca do klienta, ale jako psychopatologia danej relacji lub sytuacji. (Wollants, 2007 and Francesetti & Gecele, 2006). Takie postrzeganie różni się radykalnie od tradycyjnych podejść, ponieważ punktem startowym nie jest dualistyczne podejście do rzeczywistości, a holistyczne lub dialogizujące. Punktem stanowym w psychoterapii Gestalt jest relacja, pole i właśnie je traktuje się jako pierwszą rzeczywistość do badania.

Źródło:
https://drive.google.com/file/d/1dJQu6ic2lEDzOMT3LpQ6y-10GsziJ0X2/view

Na obrazku: La Fortune, Man Ray, 1938

Śledź Bibliotekę na Facebooku, bo jest fajna:

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie biblio.png



Kategorie
F

Francesetti Gianni, Roubal Jan, Teoria pola we współczesnej terapii Gestalt, część 1: Modulowanie obecności terapeuty w praktyce klinicznej (tekst)

Niniejszy artykuł jest pierwszym z dwóch tekstów mających na celu zbadanie implikacji teorii pola we współczesnej terapii Gestalt. Przedstawiamy tu definicję teorii pola, na której się opieramy; w szczególności definiujemy pole fenomenalne, pole fenomenologiczne i pole psychopatologiczne. Następnie badamy implikacje tych rozróżnień w psychopatologii i praktyce klinicznej. Opisujemy wytyczne do zastosowania teorii pola w praktyce terapeutów, aby modulować sposób ich obecności na sesji w celu wspierania procesu zmiany. Kończymy ilustrującym przykładem klinicznym. Teoria, którą przedstawiamy w tym artykule jest sposobem na zajęcie się, z perspektywy terapii Gestalt, relacyjnymi zjawiskami, które psychoanaliza nazwała “przeniesieniem i przeciwprzeniesieniem”. Nasze rozumienie opiera się jednak na innej epistemologii, radykalnie relacyjnej i opartej na teorii pola, która traktuje self i Drugiego jako nieprzerwane, niekończące się i stale wyłaniające się procesy.

Tłumaczenie

Ula Krasny

Źródło

Artykuł ukazał się w Gestalt Review, Vol. 24, No. 2, 2020.

Odnośnik

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/Teoria_pola3.pdf

Na obrazku Carlos Orozco Romero, Sueño

Śledź Bibliotekę na Facebooku, bo jest fajna:

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie biblio.png
Kategorie
W

Willauer Beate, Współczesne rozumienie fenomenologii. Czy fenomenologia jest dyscypliną filozoficzną? (tekst)

Fragment

Koncepcje pola fenomenologicznego i przestrzeni życia wpływają na nasze rozumienie tego, co wcześniej było postrzegane jako wewnętrzne uwarunkowania psychiczne na rzecz rozumienia tego z powrotem jako doświadczany świat, gdzie ujawniają się cielesne warunki, tendencje działania i siły pola. Na tym tle możemy powiedzieć, że choroba nie jest w pacjencie, ale pacjent jest w chorobie. To oznacza, że światu w którym jest pacjent, brakuje społecznego rezonansu, rozpoznania i potwierdzenia od których jako istoty ludzkie jesteśmy zależni. W takim rozumieniu cierpienie powinno być rozumiane jako wyłaniający się fenomen relacyjnej przestrzeni w której żyje pacjent. Terapia powinna wesprzeć klienta do zrestrukturyzowania jego/jej przestrzeni życiowej i powiększenia jej/jego stopnia wolności. Fenomenologiczne nastawienie przenosi punkt skupienia z tego, co dzieje się “wewnątrz pacjenta”, na to co wyłania się w interaktywnym polu fenomenologicznym. Zadaniem terapeuty jest rozwijanie poczucia otwartości, ciekawości ukrytymi możliwościami fenomenologicznego pola i bycie w bieżącej chwili nie próbując kontrolować procesu.

Informacja

Zapis wykładu z webinaru zorganizowanego przez Radę Studentów Instytutu Gestalt, 30 marca 2021 r.

Tłumaczenie podczas webinaru: Agata Szymków 

Tłumaczenie podczas notowania (wspierając się tłumaczeniem Agaty): Ula Krasny

Odnośnik

http://bibliotekagestalt.pl/dokumenty/BeateWillauer.pdf

Na obrazku: Phenomenon, Remedios Varo

WWW Autorki:

https://www.gestaltpraxis.ch/